افضل و همکاران انجام شد مشخص گردید که تیمار هیدروپرایمینگ در هر دو حالت نرمال و تنش شوری سبب افزایش درصد جوانه‌زنی، متوسط زمان جوانه‌زنی در بذور گندم می‌گردد (افضل و همکاران،2007). کاسیریو و همکاران بیان نمودند که هیدرو پرایمینگ بهترین روش برای جوانه زنی بذور پیاز می‌باشد ( کاسیریو و همکاران، 2004)و مشاهده گردید که یافته‌های آنان با تحقیقات کایا و همکاران ( کایا و همکاران، 2004) و همچنین تحقیقات باسرا و همکاران مطابقت دارد. طبق گزارش باسرا و همکاران بذور هیدروپرایم شده آفتابگردان و گندم توانایی جوانه‌زنی سریعتر را تحت شرایط تنش شوری را دارا می‌باشند ( باسرا و همکاران، 2006). در تحقیقی دیگر که برروی گیاه شنبلیله انجام شد مشخص گردید که هیدرو پرایمینگ در دو حالت نرمال و تنش سبب افزایش میزان جوانه زنی و متوسط زمان جوانه‌زنی می‌شود و بعلاوه بر اثر هیدروپرایمینگ میزان جوانه‌زنی نرمال افزایش می یابد ( علی‌آبادی فراهانی و معروفی، 2011). نتایج بدست آمده از این تحقیق با تحقیقات تورنتون و پاول که بر روی گل کلم و همچنین تحقیقات سرینیواسان و همکاران که بر روی بذور خردل مطالعه کرده بودند مطابقت داشت(تورنتون و پاول، 1992) (سرینیواسان و همکاران، 1999). در گزارشی دیگر مشخص شد که هیدروپرایمینگ بر روی جوانه‌زنی گیاه ریحان تحت شرایط تنش شوری دارای تأثیر مثبت بوده و سبب افزایش درصد جوانه‌زنی و میزان ویگور در بذور این گیاه می شود ( علی‌آبادی فراهانی و معروفی، 2011). در مطالعه‌ای که بر روی گیاه کنجد انجام شد مشخص گردید که تیمار هیدرو پرایمینگ در شرایط تنش شوری بر روی درصد جوانه زنی و زمان رسیدن به 50 درصد جوانه زنی موثر بود ( فردول و همکاران، 1390). بر طبق گزارشی دیگرتیمار هیدروپرایمینگ بر روی زیره سبز در هر دو حالت تنش و نرمال سبب بهبود میزان جوانه‌زنی و متوسط زمان جوانه زنی شد و همچنین این تیمار سبب افزایش جوانه‌زنی نرمال گردید ( نعمت‌الهی و همکاران، 2009). افضل و همکاران گزارش نمودند که در گیاه برنج شوری سبب کاهشی قابل توجه در جوانه زنی و رشد سیدلینگ‌ها گردید. وی همچنین بیان نمود که تیمار هیدروپرایمینگ سبب بهبود جوانه‌زنی و خصوصیات وابسته به آن از جمله درصد نهایی جوانه‌زنی، متوسط زمان جوانه‌زنی و زمان رسیدن به 50 درصد جوانه‌زنی در مقابل بذور پرایم نشده گردید ( افضل و همکاران، 2012). در تحقیقی دیگر که توسط شفیع زاده و همکاران بر روی گیاه گل گاوزبان انجام شد مشخص گردید که هیدروپرایمینگ بر روی درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه زنی، و بنیه بذر دارای تأثیر معنی داری بوده است. در تمامی تیمارها با افزایش سطوح شوری درصد جوانه‌زنی کاهش یافته است ولی در سطوح شوری پائین بذرهای تمیار شده نسبت به بذرهای شاهد درصد جوانه‌زنی بیشتری داشتند ( شفیع‌زاده و همکاران، 1389). در مطالعه‌ای که بر روی گیاه کلزا انجام شده مشخص گردید که هیدروپرایمینگ بذور کلزا در شرایط تنش شوری سبب کاهش زمان جوانه‌زنی می‌گردد. همچنین مشخص گردید که این تیمار بخصوص در شرایط پتانسیل اسمزی پایین سبب تسریع جوانه زنی می‌شود ( امیدی و همکاران، 2009). در گزارشی دیگر که بیان‌گر نتیجه مشابهی با تحقیقات امیدی و همکاران می‌باشد دهارمالینگام و باسو بیان نمودند که خیساندن و سپس خشک کردن بذر کلزا سبب افزایش جوانه زنی در این گیاه می‌گردد (دهارمالینگام و باسو، 1990). خدا بخش و همکاران گزارش نمودند که در گیاه نخود هیدروپرایمینگ در زمان تنش شوری سبب بهبود سرعت و درصد جوانه‌زنی می‌شود ( خدابخش و همکاران، 1389). بر خلاف نتایج فوق در تحقیقی که بر روی گیاه یونجه انجام شده مشخص گردید که هیدرو پرایمینگ در شرایط تنش شوری بر روی درصد جوانه‌زنی تأثیر ندارد ( جرجندی و شریفی سیرچی، 2012). در تحقیقی دیگر که برروی گیاه Suaeda salsa انجام گرفت مشخص شد که به طور کلی درصد جوانه‌زنی با بالا رفتن غلظت نمک طعام کاهش می‌یابد اما در غلظتهای پایین تأثیر منفی قابل توجهی بر روی جوانه‌زنی ندارد. در این آزمایش از چندین ماده مختلف جهت پرایمینگ استفاده شده بود که در مورد درصد جوانه زنی کمترین میزان جوانه‌زنی زمانی مشاهده شد که جهت پرایمینگ از آب خالص استفاده شده بود. در مورد میزان جوانه‌زنی این میزان با استفاده از آب خالص حتی از میزان جوانه زنی شاهد نیز کمتر شد ( سونگ و همکاران، 2012). در نهایت باید ذکر گردد که هیدروپرایمینگ بر روی بذور برخی گیاهان سبب افزایش بعضی شاخص‌های جوانه‌زنی هم در حالت تنش و هم در حالت نرمال می‌شود که می‌توان به گیاهان گندم، آفتابگردان، شنبلیله و زیره اشاره کرد. در مورد گیاه ماریتیغال این تیمار سبب افزایش درصد جوانه زنی گردید اما در گیاه یونجه بی‌تأثیر بوده و در گیاه Suada salsa دارای تأثیر منفی بوده است و در کل می‌توان نتیجه گیری کرد که تأثیرات این پرایمینگ نیز مانند سالیسیلیک اسید پرایمینگ وابسته به نوع گونه بوده و همچنین باید در نظر گرفته شود که مدت زمان پرایمینگ نیز همانند غلظت در سالیسیلیک اسید پرایمینگ می‌تواند فاکتور مهمی در جهت تأثیرات این نوع پرایمینگ باشد.
2-3 پیش تیمار سازی با نمک(هالو پرایمینگ):
پیش‌تیمار سازی با نمک می‌تواند روش خوبی برای ایجاد مقاومت در بذور نسبت به شوری باشد ( افکاری باجه باج، 2009) و به بیان دیگر می‌توان گفت که پیش‌تیمار سازی با نمک روش مناسبی جهت سازگاری بذر با تنش شوری می باشد (وایب و مهی‌الدین، 1987) (کانو و همکاران، 1991) ( کایوالا و همکاران، 1996). مشاهده شده است که در گیاهان طالبی ( کواریرتو و همکاران2006) (جامسون و همکاران، 1997) و گوجه فرنگی (سیورتیپسو همکاران، 2003) پیش تیمار سازی با نمک باعث بهبود جوانه‌زنی، رشد سیدلینگ‌ها و رویش گیاه گردیده است. همچنین در گیاه کلزا علاوه بر درصد نهایی جوانه زنی بر روی متوسط مدت زمان جوانه زنی و وزن خشک نیز دارای تأثیر مثبت داشته است ( فرهودی و شریف‌زاده، 2006). در گزارشی دیگر بیان شده است که پرایمینگ بوسیله نمک طعام در گیاه کلزا باعث افزایش شاخص جوانه زنی و درصد نهایی جوانه زنی شده است. شوری سبب کاهش درصد نهایی جوانه زنی و شاخص جوانه زنی در دو گروه بذور پرایم شده و پرایم نشده گردید که این کاهش در بذور پرایم نشده با افزایش میزان شوری با شدت بیشتری بود ( عبدالهی و جعفری، 2012). شکاری و همکاران نیز گزارش نمودند که پرایمینگ به وسیله نمک در کیاه کلزا منجر به افزایش سرعت و درصد جوانه زنی گردید ( شکاری و همکاران، 2000). در تحقیقی دیگر که بر روی گیاه کلزا انجام گردیده بود نتایج مشابهی در مورد میزان جوانه‌زنی و درصد جوانه زنی گزارش گردید( محمدی، 2009). در مورد خربزه رقم تخم قند گزارش شده که پیش‌تیمار سازی بوسیله نمک سبب افزایش میزان کربوهیدرات گردیده است ( فرهودی و همکاران، 2011). نتایج مشابهی در مورد تأثیر مثبت پرایمینگ در مورد گیاه طالبی گزارش شده است. در این تحقیق گزارش شده است که در شوری 5/1 درصد بذور این گیاه قادر به جوانه زنی نبودند در حالی که درصد جوانه زنی در بذور پرایم شده به 45 درصد می رسید (سیوریتیپ و همکاران، 2003). همچنین در گیاه طالبی نیز پیش‌تیمار سازی بوسیله نمک سبب افزایش میزان کربوهیدرات ‌های محلول گردید و در نتیجه مقاوت گیاه نسبت به تنش شوری بهبود یافت (سیوریتیپ و همکاران، 2003). تغیرات فیزیولوژیکی ناشی از پیش‌تیمارسازی با نمک به ندرت مورد مطالعه قرار گرفته‌اند ( کایولا و همکاران، 1996). در گزارش دیگری آمده است که پیل با انجام آزمایشی روی آسپراگوس و گوجه فرنگی ( پیل، 1991) و از سوی دیگر پسام و کاکوریوتیس بر روی گیاه خیار چنین نتیجه گرفتند که پیش تیمار باعث بهبود جوانه زنی بذرها و ظهور گیاه‌چه ورشد تحت شرایط تنش شوری می‌شود ( پسام و کاکوریوتیس، 1994). همچنین اسماعیل‌پور و همکاران گزارش کردند که پرایمینگ بذر به کمک نمک طعام در بذور گیاه خیار سبب افزایش درصد نهایی جوانه‌زنی و میزان جوانه زنی در این گیاه می‌شود ( اسماعیل‌پور و همکاران، 2006). در مورد گیاه آفتابگردان مشاهده شد که بذور پیش‌تیمار سازی شده با نمک و بذوری که پیش تیمار سازی نشده بودند، هر دو گروه بر اثر افزایش شوری کاهشی را در درصد جوانه‌زنی نشان دادند که این موضوع در گیاهان پیش‌تیمار سازی نشده بیشتر بوده است (افکاری باجه‌باج، 2009). بذرهای تیمار شده دارای کارایی بهتری در زمینه جذب آب در محیط رشد می‌باشند چون مشخص است که فعالیت‌های متابولیک در بذر در حین جوانه‌زنی قبل از زمانی آغاز می‌شود که ریشه‌چه و ساقه چه ظاهر شود (هوپر و همکاران، 1979). به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که توانایی بالاتر در مقاومت نسبت به شوری در گیاهانی که از بذور پرایم شده به وسیله نمک تولید شده بودند ناشی از توانایی بالاتر این گیاهان در تنظیم اسمزی است که این موضوع ناشی از آن است که این گیاهان دارای میزان بیشتری یون Na+ و Cl- در ریشه ها و میزان بیشتری قند و مواد آلی در برگها نسبت به گیاهانی که از بذور پرایم نشده بدست آمده‌اند، می‌باشند ( فرهودی و شریف‌زاده، 2006). در تحقیقی دیگر که بر روی بذرو گیاه ماریتیغال انجام گرفته است مشخص گردیده است که پرایمینگ به وسیله نمک طعام باعث بهبود جوانه زنی در این گیاه می‌شود هرچند که پرایمینگ باعث افزایش درصد جوانه زنی در این گیاه گردید اما این افزایش در سطوح پایین‌تر شوری بیشتر بود و جوانه زنی در بذور پرایم شده به نسبت بذور شاهد سریعتر روی می داد ( صدقی و همکاران، 2010). در مورد گیاه برنج شوری باعث کاهش جوانه زنی می‌گردد اما پرایمینگ نمک سبب بهبود جوانه زنی و خصوصیات وابسته به آن می‌شود که به عنوان مثال می‌توان به درصد نهایی جوانه‌زنی، متوسط زمان جوانه‌زنی و همچنین زمان رسیدن به 50 درصد جوانه‌زنی اشاره کرد (افضل و همکاران، 2012). گزارش شده است که پرایمینگ با نمک طعام در سطوح مختلف شوری بر روی عملکرد فلفل تند موثر است این نتایج حاکی از آن بودند که درصد نهایی جوانه‌زنی بر اثر شوری کاهش می‌یابد که این موضوع با افزایش میزان شوری شدیدتر می‌شود و این در حالی است که پرایمینگ سبب کاهش اثرات مخرب شوری می‌گردد. همچنین مشاهده شده که پرایمینگ باعث کاهش زمان مورد نیاز جهت جوانه‌زنی و بهبود شاخص ظهور جوانه گردیده است ( خان و همکاران، 2009). بهبود جوانه زنی توسط پرایمینگ نمک طعام همچنین توسط اسمیت و کوب نیز گزارش شده است ( اسمیت و کوب، 1991). در تحقیقی که در پاکستان بر روی چند واریته گندم صورت گرفت مشخص شد که درصد جوانه‌زنی بر اثر افزایش شوری به شدت کاهش یافت ولی با انجام عمل پرایمینگ افزایش زیادی در درصد جوانه‌زنی بذور پرایم شده نسبت به بذور پرایم نشده مشاهده گردید ( جمال و همکاران، 2012). در تأ
یید تأثیر مثبت پرایمینگ نمک طعام بر روی گیاه گندم اقبال و همکاران بیان کردند که این تیمار روشی موثردر کاهش اثرات سو تنش شوری بر روی گندم می‌باشد ( اقبال و همکاران، 2006). ابرو و همکاران نیز گزارش مشابهی را در این زمینه نمودند و همچنین اضافه کردند که پرایمینگ به کمک نمک سبب کاهش تعداد روزهای جوانه‌زنی می‌شود ( ابرو و همکاران، 2009). تحقیقات نشان داده که پیش تیمار نمک طعام بر روی ذرت واریته 704 درصد سبز شدن با افزایش شوری در هر دو شرایط پیش‌تیمار و عدم پیش‌تیمار کاهش یافت اما پرایمینگ بذرها سبب افزایش درصد جوانه‌زنی آنها تحت شرایط تنش گردید. پیش تیمار کردن بذرها توانست تا حد زیادی میانگین مدت سبز شدن را در شرایط شوری حفظ کرده و مانع از افزایش آن در شرایط تنش شوری شود ( سالاری و همکاران، 1387). در گزارشی دیگر در مورد دو گونه

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد با موضوع پاشش، ۴-۱۴-، s2b2، انژکتور