بررسی جرایم ولگردی و تکدی گری

به گزارش حقوقی قضایی باشگاه خبرنگاران، ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی بیان می کند که هرکی تکدی یا کلاشی رو پیشه خود قرار داده باشه و از این راه امرار معاش یا ولگردی کند به حبس از یه تا سه ماه محکوم میشه و اگه با وجود توان پولی انجام دهنده عمل بالا شه علاوه بر مجازات نامبرده کلیه اموالی که از راه تکدی وکلاشی به دست آوردهه مصادره میشه.

ماده 273 قانون مجازات عمومی برای اولین بار، ولگردی رو در گروه جرایم قرار داد، به دنبال اون، آیین نامه امور اخلاقی، با اشاره به تکدی و کلاشی، برای افرادی که انجام دهنده این اعمال می شن، مجازات جرم ولگردی مقرر شده.

بعد از انقلاب اسلامی در سال 1375 و به دنبال انجام تغییراتی در قانون مجازات اسلامی، دو ماده 712 و 713، به جرایم ولگردی، کلاشی و تکدی گری اختصاص پیدا. در این مواد، بی اینکه جرایم نامبرده تعریف شن، با اشاره عناوین و عباراتی مبهم و نارسا، آخرش برای مرتکبین این جرایم، مجازات حبس و طبق مورد مصادره، استرداد اموال، درنظر گرفته شده.

با این احتساب و با توجه به سابقه تعریف این جرم در ماده 273 قانون مجازات عمومی پذیرفته شده 1322 تعریف اون قانون رو در نظر قرار میدیم: “کسـانی که وسیله معاش معلـوم ندارن و از روی بی قیدی و تنبلی درصدد تهیه کار برای خـود بر نمی آیند ولگرد حساب می شن، ولگردی خلاف و مجازات اون برابر باب چهارم قانون کیفر عمومیه.” جرم ولگردی جزو جرایم اعتیادیه و نیاز به تکرار داره. یعنی اگه فردی یه روز بیکار باشه نمیشه اونو ولگرد دونست و با اون برخورد قانونی کرد.  متن کامل پایان نامه درمورد  جرم تکدی گری (گدایی)

مطلب مشابه :  دیدگاه‌های نظری عوامل مؤثر بر تعهد سازمانی: