پژوهش دانشگاهی – 
بررسی تطبیقی موارد پایان خدمت کارمندان، کارکنان ارتش و کارگران در حقوق ایران- قسمت  …
colored arrows

پژوهش دانشگاهی – بررسی تطبیقی موارد پایان خدمت کارمندان، کارکنان ارتش و کارگران در حقوق ایران- قسمت …

۲-اشتغال مجدد:
پس از استعفاء کارگر از شغل مربوطه، وی میتواند در هر شغل و کارگاهی که صلاح بداند برای ادامه کار و اشتغال اقدام نماید و در این خصوص هیچ منعی وجود ندارد. همچنین اشتغال مجدد وی در شغل قبلی نیز منعی ندارد.
اشتغال مجدد کارگران نیز مانند کارمندان و کارگران ارتش منعی ندارد. همچنین قیودی که برای کارکنان ارتش مانند محدودیت امکانپذیر بودن اعاده تا ۵ سال از زمان استعفاء و آنهم یک بار وجود دارد، برای کارگران متصور نیست.
۳-مستمری و مزایا:
برابر تبصره ماده ۲۰ قانون کار، کارگری که پس از ایام تعلیق مستعفی شناخته شده را مستحق دریافت حق سنوات به ازای هر سال یک ماه آخرین حقوق دانسته است، اما پیرامون حق کارگر به دریافت حق سنوات در موارد استعفای ارادی و به خواست خود ( برابر ماده ۲۱قانون کار) تصریحی دیده نمیشود. با ملاک قرار دادن تبصره ماده ۲۰ و نیز اطلاق در کلیه مطالبات به ماده ۲۲ قانون کار، استحقاق کارگر مستعفی در دریافت حق سنوات( در این موارد) نیز بدیهی است. ( رفیعی، پیشین: ۸-۳۴۷)
در تطبیق وضعیت سه گره شاغلین همانگونه که قبلاً در خصوص کارمندان و کارکنان ارتش بیان گردید، مستمری و مزایایی بابت استعفاء دریافت نمینمایند و کارگران نیز مستحق دریافت مستمری شناخته نشدهاند اما با توجه به مواردی که در بالا بیان شد، استحقاق دریافت حق سنوات به ازای هر سال یکماه آخرین حقوق را دارند.
مبحث چهارم:
فوت
فوت سرنوشت حتمی هر انسانی است و این مسئله دیر یا زود برای هر فردی اتفاق میافتد. لذا هر فرد شاغلی نیز از این موضوع مستثنی نیست و بههمین لحاظ در همه قوانین استخدامی و کارگری فوت به عنوان یکی از راههای پایان خدمت درج گردیده است. عوامل و اتفاقات زیادی سبب فوت فرد میگردد و این عوامل میتواند بیماری یا تصادف و … باشد. این نوع خاتمه خدمت ارادی نبوده و مورد توافق هیچکس نمیباشد. ولی گریزی از آن نیست و با فوت مستخدم خاتمه خدمت وی تحقق مییابد.
گفتار اول: فوت کارمندان
یکی از راههای خاتمه خدمت مستخدم فوت او در زمان خدمت است، مستخدم بیمار میشود معالجات مؤثر واقع نمیگردد در حالیکه به سن بازنشستگی نرسیده، فوت میکند؛ یا ممکن است در اثر حوادث غیر مترقبه مثل تصادف، برق گرفتگی، غرق شدن در دریا از کوه پرت شدن و نظایر آن فوت نماید. فوت مستخدم در هر روزی از شروع استخدام تا لحظه بازنشستگی ممکن است اتفاق بیفتد و با فوت مستخدم خاتمه خدمت وی به صورت قهری محقق میشود. ( مدنی، پیشین: ۲۲۹)
در قانون مدیریت خدمات کشوری در بین موارد خروج از خدمات کشوری به فوت اشاره نشده است. ولی در ماده ۱۰۱ آن، مستمری فوت مستخدم را تابع قانون تأمین اجتماعی یا قوانین بازنشستگی قرارداده و بدین ترتیب آن را مورد حمایت قرار داده است.
بند اول: انواع فوت
۱-فوت مستخدم در اثر انجام وظیفه:
اگر مستخدم به علت حادثهی ناشی از کار یا به سبب انجام وظیفه فوت نماید یا اینکه بیمار و مصدوم شده و سپس فوت نماید، فوت در اثر انجام وظیفه محسوب میگردد. تشخیص فوت در اثر انجام وظیفه با شورای عالی اداری می باشد و ورثه متوفی مورد حمایت قانونگذار از لحاظ تأمین اجتماعی میباشند.
۲-فوت مستخدم در اثر حوادث خارج از کار( فوت عادی):
اگر مستخدم به سبب حادثه و علتی که مرتبط با کار و خدمت نباشد مثل حوادث روزمره زندگی فوت نماید و این فوت ارتباطی با کار و انجام وظیفه شغلی نداشته باشد، فوت عادی محسوب میگردد. این نوع فوت نیز مورد حمایت قانونگذار از لحاظ تأمین اجتماعی میباشد و تفاوت این دو نوع فوت نیز در محاسبه میزان مستمری استحقاقی ورثه متوفی میباشد.
نوع دیگری از فوت برای کارمندان شهادت میباشد. بدیننحو که چنانچه کارمندی در جنگ تحمیلی شرکت نماید و در حین درگیری کشته شود، شهید محسوب میگردد.
بند دوم: آثار فوت
۱-خاتمه خدمت اداری:
با فوت مستخدم خاتمه خدمت مستخدم اتفاق افتاده و دیگر موجودیتی ندارد که مورد بحث قرار گیرد. ورثه مستخدم نیز هیچ تکلیفی در مقابل اداره ندارند، فقط وظیفه آنها این است که چنانچه اسناد، مدارک، اوراق یا پروندههایی مربوط به امور ادارهی متوفی در نزد آنها مانده است با نهایت امانت به اداره مربوط تحویل دهند. ( همان : ۲۳۰)
۲-مستمری و مزایا:
میزان مستمری وراث قانونی مستخدم رسمی که به سبب انجام وظیفه فوت مینماید برابر است با آخرین حقوق و مزایای مشمول کسور بازنشستگی مستخدم با احتساب ۲ گروه بالاتر قبل از فوت که حسب مقررات پرداخت میگردد[۴۰].( سایت سازمان بازنشستگی کشوری: ۲۲/۱۰/۹۳) اما میزان مستمری وراث کارمندی که به صورت عادی و غیر ناشی از کار فوت نموده، برابر با معدل تمامی حقوق و کسور دریافتی در دو سال آخر خدمت با اعمال آخرین ضریب حقوق سال بازنشستگی به تناسب سنوات خدمت متوفی( سنوات کمتر از ۱۵ سال ۱۵ سال محاسبه میگردد) خواهد بود و تمام حقوق و مستمری به وراث متوفی تعلق خواهد گرفت.( امامی، پیشین: ۳۱۱) بدین نحو که میزان مستمری ورثه کارمندانی که به سبب انجام وظیفه فوت نمودهاند با اضافه نمودن دو گروه تشویقی برای آنان محاسبه میگردد ولی برای فوت عادی آنان مبنای محاسبه همان گروه زمان فوت میباشد.
گفتار دوم: فوت کارکنان ارتش
در ماده ۱۰۶ قانون ارتش با توجه به شرایط ویژه شغلی کارکنان ارتش شهادت و فو

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

ت به عنوان راهی برای خاتمه خدمت معرفی شده است. بدین گونه که شهادت، به سبب کشته شدن و فوت کردن کارکنان در هنگام جنگ و درگیری مسلحانه با دشمن و به سبب مأموریتهای مقابله با دشمنان و سایر مأموریتهای محوله میباشد. فوت نیز درگذشت به طریق عادی در وضعیت عادی و بر اثر بیماری یا حوادث روزمره میباشد. بنابراین در این گفتار به بیان شهادت و فوت میپردازیم.
بند اول: انواع فوت
۱-شهادت:
شهادت در فرهنگ فارسی معین به معنای کشته شدن در راه خدا آمده است. در قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران نیز شهید و مفقودالاثر به کسی اطلاق می شود که جان خود را در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار نثار نموده و یا در این رابطه مفقودالاثر شناخته شود. ( قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران، مصوب ۲/۱۰/۱۳۹۱: ماده یکم)
ماده ۱۰۷ قانون ارتش مواردی را که در صورت فوت کارکنان به سبب آنها، شهادت محسوب میشود را بیان نموده است. کشته شدن یا فوت در صورتی که:
در میدان نبرد به سبب مأموریت ارجاعی نیرو یا سازمان ذیربط باشد، در هرگونه مأموریت رزمی یا جنگی یا ویژه و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت باشد، در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان باشد، در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن باشد، در رفت و برگشت از منطقه عملیات رزمی تا محل مرخصی باشد، توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب مأموریت باشد، توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن باشد، در هرگونه آموزشهای رزمی و عملیات مانوری باشد، حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسایل جنگی باشد، به سبب خدمت از طریق سوء قصد، اعم از اینکه در ایام خدمت یا غیرخدمت باشد؛ شهادت محسوب میگردد.
برای تعیین اینکه درگذشت کارکنان ارتش مصداق شهادت است یا فوت، برابر ماده ۱۲۰ قانون ارتش، کمیسیونی موسوم به کمیسیون ماده ۱۲۰ قانون ارتش تشکیل و در آن در خصوص این موضوع تصمیم گیری میشود[۴۱].
شهادت برای کارمندان نیز محتمل بوده و علت توجه ویژه قانونگذار به آن در خصوص کارکنان ارتش شرایط ویژه شغلی آنها میباشد.
۲-فوت:
علاوه بر شهادت نوع دیگر خاتمه خدمت کارکنان ارتش فوت محسوب میگردد. بدینگونه که درگذشت کارکنان به سبب حوادث عادی و غیر از موارد گفته شده در خصوص موارد شهادت را فوت نامیده و به دو نوع، فوت در حین انجام وظیفه و فوت عادی تقسیم میگردد.
الف:فوت حین انجام وظیفه یا به سبب آن:
در صورتی که کارکنان ارتش به دلایلی مرتبط با امور خدمتی و فعالیتهای مربوط به کار فوت شود، فوت در حین انجام وظیفه نامیده میشود. در ماده ۱۱۹ قانون ارتش نیز موارد فوت حین انجام وظیفه را بیان نموده است. بدین ترتیب که کارکنان در صورتی که در شرایطی چون؛ در محل خدمت یا خارج از محل خدمتی در ارتباط با امور خدمتی، در حال مأموریت غیر از موارد مذکور مرتبط با شهادت، در اثر بیماریهای ناشی از شرایط خاص خدمتی[۴۲] یا مأموریتهای محوله یا در رفت و برگشت از مرخصی فوت نمایند، فوت حین انجام وظیفه محسوب میگردد.
ب:فوت عادی:
چنانچه فوت کارکنان به سبب امور عادی روزمره و غیرمرتبط با کار اتفاق بیفتد، فوت عادی محسوب میگردد. شایان ذکر است مرجع تشخیص فوت در حین انجام وظیفه و فوت عادی کمیسیون موضوع ماده ۱۲۰ قانون ارتش میباشد.
موارد فوت عنوان شده برای کارکنان ارتش برای کارمندان نیز به همین منوال بوده و از روش مشابهی استفاده مینمایند. مواردی که منجر به فوت حین انجام وظیفه کارکنان ارتش میگردد به دقت مشخص و احصاء گردیده است ولی در خصوص کارمندان چنین نمیباشد.
بند دوم: آثار فوت