(C)
94/4*
26/3*
**87/6
20
AB
**56/10
**14/4
**07/12
10
AC
**74/82
**73/19
**06/161
8
BC
**28/9
**78/3
**47/9
40
ABC
50/2
74/1
92/1
180
خطای آزمایش
05/26
06/15
34/9
CV
**معنی دار در سطح 1 درصد و*معنی دار در سطح 5 درصد
4-5 قند کل:
با توجه به جدول تجزیه واریانس شماره 4-9 تأثیر فاکتور پرایمینگ، شوری و فاکتور زمان همچنین تمامی اثرات متقابل آنها در سطح 1% اختلاف معنی‌داری را نشان می‌دهند.
با مقایسه میانگین‌های سطوح مختلف شوری با آزمون دانکن در سطح 5 درصد همان گونه که در نمودار 4-9 مشاهده می‌شود بالاترین میزان قند کل مربوط به سطح شوری 50 میلی‌مول در لیتر نمک طعام و کمترین میزان قند کل مربوط به سطح شوری 100میلی‌مول در لیتر نمک طعام می‌باشد.
نمودار 4-9: اثر شوری بر روی میزان قند کل
*ستونهای دارای حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند (دانکن 5 درصد)
در مورد فاکتور ماده شیمیایی باید بیان کرد که با توجه به نمودار 4-10 بالاترین میزان قند کل مربوط به تیمار پرایمینگ با سالسیلیک اسید بوده که برابر است با 06/18 و کمترین میزان قند کل مربوط به تیمار پرایمینگ با جیبرلیک اسید می‌باشد که میزان آن برابر بود با 5/12 میلیگرم قند کل در یک گرم بذر که این میزان حتی از بذور تیمار نشده کمتر بود.
نمودار 4-10: اثر پرایمینگ های مختلف بر روی میزان قند کل
*ستونهای دارای حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند (دانکن 5 درصد)
در مورد فاکتور زمان باید بیان شود که با مقایسه میانگین زمان‌های مختلف با آزمون دانکن بر طبق نمودار 4-11 بالاترین میزان قند کل مربوط به زمان 36 ساعت بود که میزان متوسط قند کل در این زمان برابر بود با 78/15 میلی گرم قند کل در یک گرم بذر و حداقل میزان قند کل مربوط بود به زمان 12 ساعت که مقدار آن برابر بود با 73/13 میلیگرم قند کل در یک گرم بذر. بر طبق این نمودار مشاهده می‌شود که با گذشت زمان بر میزان قندکل بذر افزوده گردیده است.
نمودار 4-11: اثر زمان بر روی میزان قند کل
*ستونهای دارای حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند (دانکن 5 درصد)
با توجه به جدول 4-10 که نشان دهنده مقایسه میانگین‌های اثر متقابل شوری و پرایمینگ بر مقدار قند کل می‌باشد مشاهده شد که بالاترین میزان قند کل زمانی بدست می‌آید که بذور تحت تیمار سلیسلیک اسید پرایمینگ قرار داشتند و میزان شوری نیز 250 میلی‌مول در لیتر نمک طعام بود که در این حالت مقدار آن برابر بود با 13/19 میلی‌گرم قندکل بر یک گرم بذر و حداقل مقدار قند کل زمانی حاصل گردید که بذور تحت هیچ گونه تیماری قرار نگرفته بودند و سطح شوری نیز 250 میلی‌مول در لیتر نمک طعام بوده است. میزان قند کل در این حالت 53/11 میلی‌گرم قند کل در یک گرم بذر می‌باشد.
جدول4-10 اثر متقابل شوری و پرایمینگ بر قند کل
250
میلی‌مول
200
میلی‌مول
150
میلی‌مول
100
میلی‌مول
50
میلی‌مول
میلی‌مول
میزان شوری
پرایمینگ
53/11 k
53/12ijk
47/12 ijk
49/12ijk
08/13 g-j
09/14 e-h*
بدون پرایم
4/13 f-j
41/14efg
7/13 f-i
75/13 f-i
23/15 de
34/13 f-j
جیبرلیک اسید
59/12 h-k
38/12ijk
56/12 ijk
86/11jk
09/13 g-j
53/12ijk
آب
13/19 a
96/17ab
85/17ab
33/18ab
88/17ab
19/17bc
سالسیلیک اسید
81/17ab
92/15 cd
77/17ab
75/14 def
95/16bc
42/18ab
نمک طعام
*میانگین‌های با حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند ( دانکن 5% )
با مشاهده جدول 4-11 که بیانگر مقایسه میانگین‌های اثرات متقابل پرایمینگ و زمان به روش دانکن در سطح 5 درصد می‌باشد بالاترین میزان قند کل در حالتی بدست می‌آید که بذور تحت تیمار سالیسلیک اسید پرایمینگ قرار گرفته و 36 ساعت از زمان شروع خیس کردن گذشته باشد. در این حالت میزان قند کل برابر بود با 7/22 میلی‌گرم قند کل به یک گرم بذر از سوی دیگر کمترین میزان قند کل نیز زمانی بدست آمد که بر روی بذور هیچ‌گونه تیماری صورت نگرفته بود و تنها 12 ساعت از شروع خیس کردن بذور گذشته باشد که میزان قند کل بذر در این حالت 84/13 میلی‌گرم قند کل بر یک گرم بذر می‌باشد.
جدول4-11 اثر متقابل پرایمینگ و زمان بر قند کل
نمک طعام
سالسیلیک اسید
آب
جیبرلیک اسید
بدون پرایم
پرایمینگ
ساعت
پس از
خیس شدن بذر
1/13ef
42/13ef
30/11 g
99/16 d
84/13 e*
12 ساعت
86/17 cd
48/18 c
37/13ef
19/13ef
58/11 g
24 ساعت
84/19 b
27/22 a
84/12ef
74/11 g
67/12 f
36 ساعت
*میانگین‌های با حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند ( دانکن 5% )
اثر متقابل دیگری که باید با آن توجه شود اثر متقابل شوری و زمان می‌باشد بر طبق جدول 4-12 که نشان دهنده مقایسه میانگین این اثر متقابل می‌باشد بالا ترین مقدار قند کل در زمانی بدست آمد که بذور تحت تنش شوری نبودند یعنی در زمانی که از آب مقطر جهت آب دهی به بذور استفاده شده و در زمان 36 ساعت پس از خیس کردن بذور در این مورد میزان قند کل بذر 35/17 میلی‌گرم قند کل بر یک گرم بذر بود. کمترین میزان قند کل نیز در حالتی مشاهده شد که بذور تحت تنش شوری 100 میلی‌مول نمک طعام در لیتر قرار داشتند و تنها 12 ساعت از شروع خیس شدن بذرها می‌گذشت در این حالت میزان قند کل در بذور برابر بود با 38/13 میلی‌گرم قند کل در یک گرم بذر می‌باشد.
جدول4-12 اثر متقابل شوری و زمان بر قند کل
250
میلی‌مول
200
میلی‌مول
150 میلی‌مول
100 میلی‌مول
50
میلی مول
میلی‌مول
میزان شوری
ساعت
پس از
خیس شدن بذر
46/13ef
05/14 def
31/13 f
38/13ef
04/14 def
13/14 def*
12 ساعت
72/14 cd
5/14cde
40/15bc
48/15bc
42/15bc
86/13 def
24 ساعت
5/16ab
37/15bc
90/15 b
84/13 def
27/16 b
35/17 a
36 ساعت
*میانگین‌های با حروف مشابه اختلاف معنی داری ندارند ( دانکن 5% )
در نهایت در مورد اثر سه جانبه زمان، شوری و پرایمینگ باید گفته شود که بر اساس جدول 4-13 بیشترین میزان قند زمانی حاصل گردید که بذور تحت تنش شوری 250 میلی‌مول بر لیتر نمک طعام بودند و تیمار سالسیلیک اسید پرایمینگ بر روی آنها انجام شده بود همچنین 36 ساعت از زمان خیس شدن بذور می‌گذشت در این حالت میزان قند کل بذور برابر بود با 38/26 میلی‌گرم قند کل در یک گرم بذر و کمترین مقدار قند کل نیز در زمانی بدست آمد که بذور تحت تنش شوری 100 میلی‌مول در لیتر نمک طعام قرار گرفته بودند و تیمار جیبرلیک اسید پرایمینگ بر روی آنها صورت گرفته بود همچنین تنها 12 ساعت از زمان خیس شدن بذور می‌گذشت در این حالت مقدار قند کل برابر بود با 36/10 میلی‌گرم قند کل بر یک گرم بذر.
جدول 4-13 اثر متقابل پرایمینگ، شوری و زمان بر روی قند کل
پرایمینگ
سطح شوری
ساعت پس از خیس شدن بذر
بدون پرایم
جیبرلیک اسید
آب
سالیسیلیک اسید
نمک طعام
12
23/14
4/17
18/11
63/13
22/14
24
29/12
07/12
26/13
59/15
09/16
36
75/15
56/10
15/13
35/22
94/14
50
12
06/14
84/19
7/11
12
62/12
50
24
37/11
82/12
66/14
07/19
18/19
50
36
8/13
03/13
92/12
57/22
04/19
100
12
89/13
73/16
36/10
16/13
77/12
100
24
80/10
62/12
44/13
74/20
83/19
100
36
80/12
9/11
78/11
09/21
64/11
150
12
66/13
92/15
87/11
28/13
82/11
150
24
86/11
34/14
26/13
92/18
62/18
150
36
9/11
85/10
54/12
35/21
86/22
200
12
22/14
84/15
63/11
67/15
89/12
200
24
22/12
69/14
9/11
31/18
37/15
200
36
14/11
7/12
61/13
9/19
51/19
250
12
13
22/16
04/11
77/12
27/14
250
24
96/10
61/12
7/13
24/18
08/18
250
36
62/10
38/11
03/13
38/26
07/21
در مورد فاکتور شوری باید اظهار داشت بر طبق گزارشات گیل و همکاران (2001) بذور سورگومی که تحت تنش شوری قرار گرفته بودند دارای سطوح بالاتری از قند کل نسبت به بذور شاهد بودند که این تأثیر تنها در سطح 50 میلی‌مول در لیتر قابل مشاهده بوده و در سطوح بالاتر شوری میزان قند کل نسبت به بذور تیمار نشده کاهش یافت. از سوی دیگر بر طق مشاهدات سیوریتیپ و همکاران (2003) سطوح قند کل در بذور گیاه هندوانه‌ای که در معرض تنش شوری قرار داشت به طور قابل توجهی کاهش یافت که این نتایج با نتایج تحقیق حاضر در یک راستا می‌باشند.در رابطه با تیمار هالوپرایمینگ بر طبق تحقیقات فرهودی و همکاران (2010) بر روی خربزه رقم تخم‌قند مشاهده شد که پیش‌تیمار سازی بوسیله نمک سبب افزایش میزان کربوهیدرات گردید است همچنین بر طبق گزارش سیوریتیپ و همکاران (2003) در گیاه طالبی پیش‌تیمارسازی بوسیله نمک سبب افزایش کربوهیدرات محلول گردیده است نتایج تحقیقات فوق با این تحقیق همراستا بوده و نشانگر این بود که تیمار هالوپرایمینگ سبب افزایش میزان قند کل نسبت به بذور تیمار نشده می‌گردد. بر طبق گزارش نوربخشیان و همکاران (2011) بذور گیاه اسپرسی که تحت تیمار هیدروپرایمنیگ قرار گرفته بود در شرایط تنش شوری دارای میزان بالاتری قندکل بودند در تحقیق حاضر فقط در بالاترین حالت تنش یعنی 250 میلی‌مول نمک طعام در لیتر افزایش مقدار قند کل در بذور گیاه ماریتیغال نسبت به بذور پرایم نشده مشاهده گردید. بنا بر گزارش سیوریتیپ و همکاران (2003) بذور هندوانه‌ای که تحت تیمار هالوپرایمینگ قرار گرفته بودند نسبت به بذور شاهد در تنش شوری دارای مقدار بالاتری قند کل بودند نتایج تحقیق فوق با تحقیق حاضر کاملاً در یک راستا بوده. در تحقیق حاضر در کلیه سطوح تنش شوری بذور ماریتیغالی که تحت تنش شوری قرار داشتند دارای میزان بالاتری قند کل نسبت به بذور تیمار نشده بودند. در تحقیقی که توسط حمید و همکاران (2008) بر روی بذور گندمی که تحت تیمار سالیسیلیک اسید قرار گرفته بودند انجام شد مشاهده گردید که در شرایط تنش شوری این بذور دارای مقدار بالاتری قند کل نسبت به بذور شاهد بودند که نتیجه این تحقیق با تحقیق حاضر در یک راستا می‌باشد زیرا در تمامی سطوح شوری مقدار قندکل در بذور ماریتیغالی که تحت تیمار سالیسیلیک اسید پرایمینگ قرار گرفته بودند از بذور پرایم نشده بالاتر بود. بنا بر گزارش کیم و همکاران بذور برنجی که تحت تیمار سالیسیلیک اسید پرایمینگ قرار گرفته بودند در شرایط تنش شوری دارای میزان بالاتری قند کل بودند بنابر نتایج تحقیق حاضر در تنش‌های بالاتر از 50 میلی‌مول نمک طعام در لیتر بذور ماریتیغالی که با جیبرلیک اسید پرایم شده بودند دارای سطوح بالاتر قند کل نسبت به بذور پرایم نشده بودند که نتایج هر دو تحقیق در یک راستا می‌باشند.
4-6 قند احیایی:
با توجه به جدول تجزیه واریانس شماره 4-9 تأثیر فاکتور ماده شیمایی و فاکتور شوری در سطح 1% معنی‌دار گردید اما اثر زمان بر روی میزان قندهای احیایی معنی دار نبود. همچنین اثر متقابل شوری و زمان نیز معنی دار نبود اما دیگر اثرات متقابل در سطح 1% معنی‌دار بودند.
با مقایسه میانگین‌های سطوح مختلف شوری با آزمون دانکن در سطح 5 درصد همان گونه که در نمودار 4-12 مشاهده می‌شود بالاترین میزان قند احیایی در

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه دربارهصنایع کوچک، رشد جمعیت